Richard Bijloo, illustrator:
‘Rotterdam is een filmisch decor’'

‘Ik was altijd het beste jongetje van de klas met tekenen. Mijn vader was een goede amateur-kunstschilder. Schilderen en tekenen werd ons dus met de paplepel ingegoten. Mijn broer was al op jonge leeftijd cartoonist. Hij was zo goed dat hij er zijn brood mee kon verdienen. Als klein broertje keek ik daar enorm tegenop. Ook een aantal ooms en tantes van mij schilderen. Creativiteit zit echt in onze genen. En daar ben ik blij mee.’ Aldus illustrator Richard Bijloo.

Richard heeft al jaren een eigen tekenstudio. ‘Dat is hartstikke leuk. We hebben mooie opdrachtgevers. Zo tekenen we al jaren voor de Efteling en sinds 2000 tekenen we voor de Bobo, inderdaad, dat blauwe konijn. In het begin tekende ik ook veel zelf, maar in de loop der jaren kreeg ik binnen de studio een meer coördinerende functie. Dat is ook leuk, maar op een gegeven moment wilde ik weer iets met mijn creativiteit doen. En dan bij voorkeur niet in opdracht van klanten, maar helemaal voor en vanuit mijzelf. Tekenen in opdracht is prima hoor, begrijp mij niet verkeerd, maar ik kwam helemaal niet meer aan mijn eigen dingen toe.’

Een echte RotterdamT

Richard besloot om gebouwen, objecten en mensen in en rond Rotterdam te tekenen. ‘Ik ben een echte RotterdammerT. Geboren in Spangen. Ook mijn schoonfamilie komt uit Rotterdam, dat is een echte Feyenoordfamilie. Dat mijn voetbalroots bij Sparta liggen, houdt de spanning erin, zullen we maar zeggen. Maar ach, problemen heeft dit nooit opgeleverd hoor!’

Het gebeurt in Rotterdam
Op de vraag waarom hij nu specifiek Rotterdam tekent, antwoordt Richard: ‘Rotterdam is de afgelopen jaren ten positieve veranderd. Ik vond het in de jaren negentig echt een bouwput, ze waren naar mijn gevoel overal tegelijk bezig. Altijd herrie. Ook vond ik de sfeer niet goed, de mensen waren negatief en het was niet altijd prettig. Ging ik in het weekend naar de Bluetiek-In, dan moest ik langs Perron Nul, nou daar moest je in die tijd echt verre van blijven! Daarom besloot ik het elders te gaan zoeken. Ik woonde op diverse plekken in binnen- en buitenland, zelfs in Amsterdam. Na een aantal jaar kwam ik terug naar Rotterdam en zag ik hoe mooi het is geworden. Van die negatieve sfeer merkte ik niets meer. Er heerst nu echt een positieve vibe. Dat is best snel gegaan. Rotterdam doet ertoe. Naar mijn idee loopt Rotterdam lichtjaren voor op allerlei steden. Daar moest ik iets mee. Dus besloot ik Rotterdam te gaan tekenen, maar dan op mijn eigen manier.’

Vrolijk en positief
Hij laat een van zijn werken zien. Allerlei Rotterdamse gebouwen, maar de Markthal in groen-geel? ‘Ja, anders dan je zou verwachten, en veel compacter, alles staat stijf naast elkaar.’ Zien we daar Lee Towers? ‘Dat klopt, ik probeer er ook zoveel mogelijk Rotterdamse elementen en personen in te verwerken. Het hoeft niet realistisch, als het maar vrolijk en positief is. Bokito, Bram Ladage, de kubuswoningen, Vissers gebak- en oliebollenkraam, Bep van Klaveren, een tiener met een fiets waarop de sticker “I love Rotterdam” geplakt is. Ik ben natuurlijk best lang met zo’n illustratie bezig, maar het is ontzettend leuk om te doen, dan is tijd geen probleem.’

Nog meer ideeën
Richard heeft nog veel meer ideeën. ‘Ik wil de bedrijvigheid in de Rotterdamse haven nog tekenen, maar ook het gebied rond het Centraal Station met het Hofplein, de Kop van Zuid, de restaurantjes aan de Witte de Withstraat… Rotterdam is zo leuk. Om mijn werk bekend te maken, maak ik gebruik van social media. Als ik een illustratie van een gebouw klaar heb, plaats ik dat op mijn Instagramaccount riesart010. Het aantal volgers groeit gestaag.’

Delftse Poort
In de hal van het gebouw Delftse Poort (het kantoor van Nationale Nederlanden naast het Centraal Station in Rotterdam) hangt een van zijn werken. Hoe komt het daar terecht? ‘Ik zag op social media een post van Delftse Poort. Zij zochten kunstenaars die hun werk in het gebouw wilden ophangen. Ik stuurde vervolgens een tekening op. Maar het werk moest staand van formaat zijn en al mijn tekeningen zijn liggend, dus maakte ik er een uitsnede van. Nu hangt het in de grote hal boven de roltrappen. Ook hangt er een grote tekening van mij in een van de vergaderzalen, maar dat heb ik nog niet gezien. De werken die in dit gebouw hangen, blijven eigendom van de kunstenaar maar mogen verkocht worden. 

Is dat het geval, dan moet ik er wel voor zorgen dat er een nieuw werk van mij in de plaats komt te hangen. Trouwens, als er een werk van mij wordt verkocht, dan wil ik dat geld doneren aan een goed doel dat zich inzet voor Rotterdam, zodat het geld echt aan de stad wordt besteed.’

Positiviteit staat centraal in Richards denken en doen. ‘Ik heb helemaal geen zin in negativiteit. Ik ben destijds uit Rotterdam vertrokken omdat ik de rommel en negativiteit zat was. Toen ik terugkwam, kwam ik naar mijn gevoel in een filmisch decor terecht. Dat wil ik beeldend maken via mijn illustraties. Ooit wil ik net als mijn vader olieverfschilderijen maken. Alles wat ik nu doe, is digitaal. Hoe geweldig zou het zijn als je al het moois dat Rotterdam te bieden heeft met een kwast kunt neerzetten? Maar goed, dat komt nog wel,’ besluit hij lachend.