Eveline van Wanrooij, Rotterdamse stadsgids, plastic visser, ondernemer, schrijfster, moeder en nog veel meer….: ‘Binnen de kortste keren praat iedereen met een natte T!’

‘Ja, ik doe inderdaad allerlei dingen, ik kan nu eenmaal niet zo goed stilzitten. Ik ben vooral stadsgids, maar doe daarnaast ook allerlei andere dingen. Zo ben ik aan het “plastic vissen” in mijn eigen wijk Bloemhof. Afgelopen weken visten buurtbewoners en ik in vier maanden tijd zo’n 100 zakken met plastic uit de singel. Morgen overhandig ik de 100e zak aan  wethouder Wijbenga Een activiteit die veel tijd en energie kost, maar waar ik zoveel voor terug krijg! Ik vind het echt super om te zien dat de eieren van de vogels uitkomen en dat alle jonge beestjes nu kunnen opgroeien op een plek waar de menselijke voetsporen verdwenen zijn.

Rode oortjes
Maar goed, om je een indruk te geven, vertel ik je hoe mijn dag er vandaag uit ziet. Ik bracht eerst mijn zoontje van zeven naar school. Daarna ging ik snel naar Hotel New York om een rondleiding van 1,5 uur te verzorgen voor medewerkers van het Ministerie van Binnenlandse Zaken. Die kregen op hun nuchtere maag allerlei verhalen over hoeren en tattoos te verwerken en zitten nu vast nog met rode oortjes in een volgende vergadering. Na dit interview voor Trots op mijn Werk ga ik medewerkers van het Openbaar Ministerie toespreken. Een tijdje geleden deed ik dat voor het eerst voor alle officieren van Justitie van Nederland en assistenten, 390 mensen, waarbij ik op mijn eigen manier een verhaal vertelde. Dat was meteen een enorm succes, de lachsalvo’s kwamen gewoon op me af. Daaruit kwamen weer veel rondleidingen voort en sindsdien geef ik alle nieuwe medewerkers van het OM een introductiecursus Rotterdam. Ook dat doe ik natuurlijk op mijn manier, lekker in het plat Rotterdams en een tikkeltje ordinair. Dat zijn die mensen natuurlijk helemaal niet gewend, ze zijn vrij formeel. Met mijn Rotterdamse aanpak probeer ik mensen te ontwapenen en ervoor te zorgen dat ze hun masker afzetten. En dat lukt eigenlijk altijd. Binnen de kortste keren praat iedereen met een natte T.

Deurhangers en liefdesslotjes
Even terug naar vandaag, als ik klaar ben met mijn verhaal bij het OM, haal ik om 15.00 mijn zoon van school en ga ik met hem naar de tandarts. Vervolgens ga ik nog even met hem plastic vissen in de singel om die 100e zak te vullen daarna ga ik een paar deurhangers afleveren die mensen bij me gekocht hebben. Die deurhangers laat ik zelf produceren, er staan platte Rotterdamse spreuken op. Ik verkoop trouwens ook liefdesslotjes voor aan de “Hoerelopert” met de tekst ‘Voor azzie verkering hep’. En T-shirts, maar die zijn uitverkocht. Nou, dan is de dag wel om.

Vooruit
Hoe mijn rondleidingen eruit zien? Ik vertel natuurlijk veel over Rotterdam, ook over het bombardement. En dan denk ik vaak: Wat hebben we het nu ontzettend goed in Rotterdam. Vandaag is het donderdag en dan ligt cruiseschip Aida in de stad. Op die dagen doen duizenden Duitse toeristen onze stad aan. Het is natuurlijk best bijzonder dat we slechts drie generaties later mensen omarmen die uit het land komen waar ooit de vijand vandaan kwam. Ik vind dat heel Rotterdams, Rotterdam kijkt traditioneel vooruit. Buitenlandse toeristen vinden het best vreemd dat wij een schip het SS Rotterdam genoemd hebben en dat deden we al in 1958. Terwijl je bijvoorbeeld in Polen niets mag doen met de combinatie van de letters SS. Wij blijven niet in verleden hangen, en dat is goed.

Vergulde hanen
Ik begon in 1998 met gidsen, ik zag de potentie van deze stad, de ruimte en het ruwe karakter, de mentaliteit van opgerolde mouwen. Mijn eerste stadswandelingen waren in historisch Delfshaven. Bij mijn eerste Engelstalige rondleiding moest ik daar een groep van veertig Scandinavische journalisten rondleiden. Ik wilde hen in het Engels uitleggen dat we in Nederland altijd vergulde hanen op kerktorens hebben staan. Alleen zijn dat in Delfshaven geen hanen, maar haringen, omdat de haringvangst zoveel opleverde. Ik was heel nerveus en zei: “In Holland we usually have golden cocks on top of churches….” Ik had zelf niets in de gaten, maar iedereen moest zo hard lachen. Toen heb ik ook nog maar wat schunnige verhalen over Katendrecht verteld. In die groep zat iemand van Rotterdam Marketing en die zei dat ik vanaf dat moment alle buitenlandse pers mocht rondleiden. Maar wel op voorwaarde dat ik het op die manier zou doen….

Puin ruimen
Het gidsen werd zo succesvol dat ik samen met mijn toenmalige stagebegeleider een bedrijf begon. In 2002 hadden we zelfs 55 man in dienst. Maar dat groeide boven mijn hoofd. Ik ben goed in gidsen, maar niet in het opstellen van arbeidsvoorwaardencontracten. Met die zakenpartner liep het niet goed en ik ging weer voor een baas werken. Ik werkte in de prachtige Van Nellefabriek als account manager, maar kreeg toch het gevoel dat ik iets miste. Toen sloeg de tsunami toe in Thailand, dat was in 2004. Ik voelde dat ik daar heen moest gaan om mensen te helpen en puin te ruimen. Daar viel alles samen, ik zat op het juiste moment op de juiste plek en met de juiste mensen. Een maand lang werkten we zes lange dagen per week in de hitte. En dat voelde zo goed! Misschien zit dat puinruimen wel gewoon in het DNA van Rotterdammers. Helaas bleek ik een voorbode van een ernstig ziekte te hebben en moest ik in Thailand met spoed geopereerd worden. Daarna ben ik gaan reizen met mijn vriend John, een Amerikaan die ik daar had leren kennen. We zijn elkaar daarna uit het oog verloren, maar via het programma Memories kwamen we jaren later weer in contact met elkaar. Dat was best bijzonder.

Londen
Door die tsunami besefte ik heel sterk dat het leven kort is. Ik besloot alles te doen wat ik ooit wilde doen en maakte een bucketlist. Zo wilde ik een boek uitgeven en dat deed ik dus ook. In eigen beheer. De uitgever die me daarbij hielp, bood me vervolgens een baan aan voor een online uitgever in Londen. Dat was in 2006. Ik vond dat geweldig, had een fantastisch appartement en een super salaris. Dus ik heb het zeker tien maanden weten vol te houden Tja, heimwee he. De Thames is niet de Maas, Cheddar is geen Goudse en Arsenal is geen Sparta. En aan het einde van de maand ben ik toch liever gelukkig dan rijk.

Enthousiasme
Ik dacht dat ik in Nederland wel snel een baan zou vinden, maar dat bleek niet zo te zijn. Mijn probleem is dat ik super enthousiast ben, terwijl sommige dingen gewoon niet zoveel enthousiasme verdienen. En gaat het schuren, dan klopt het niet. Mensen vinden me dan raar. In 2011 richtte ik daarom een eenmanszaak op en ben ik het rondleiden weer gaan oppakken. Nu kan ik mijn enthousiasme kanaliseren richting Rotterdam en klopt het wel! Ik doe dit werk met zoveel plezier.

Te voet, per step, fiets, boot of bus
Acquisitie doe ik eigenlijk niet. Er zijn bedrijven waar ik regelmatig voor werk en er zit altijd wel iemand in een groep die een volgende keer iets te organiseren heeft in de familie of voor een bedrijf. Ik doe mijn rondleidingen met veel humor en op zijn plat Rotterdams, waarbij ik natuurlijk wel een beetje kijk naar de samenstelling van de groep. Meestal duren de rondleidingen in het centrum zo’n twee uur en in Delfshaven een uur, daar zit alles veel meer geconcentreerd. Vaak doe ik mijn rondleidingen te voet, maar ook regelmatig op de step, de fiets, de bus of de boot. Hoeveel tours ik per dag doe, is een beetje afhankelijk van het seizoen, maar ik doe er maximaal vijf op een dag. Dat zijn lange dagen hoor. Vooral september is een drukke maand. In de zomervakantie valt het helemaal stil omdat er dan nauwelijks bedrijfsuitjes of familiefeesten worden georganiseerd en dat is toch echt mijn doelgroep, niet de toeristen.

David
Samen met vier collega’s vorm ik de maatschap Rotterdam Tour Mates. Ieder van ons heeft zo zijn eigen specialisatie. De een doet de bijnamen, de andere architectuur en ik doe de schunnige verhalen. Een voorbeeld? In het stadhuis staat een standbeeld van David. Nu was David nogal groot geschapen en omdat ze bang waren dat tijdens de onthulling van het beeld door Koningin Juliana het doek zou blijven hangen….is zijn penis ingekort. In 1951 vond dus de eerste koninklijke besnijdenis van Nederland plaats.’

Wist je dat:

...bij Railz Miniworld een figuurtje staat dat Eveline verbeeldt in haar rol als Rotterdamse stadsgids?

...Eveline in Delfshaven het monument “Footsteps” voor de Pelgrimvaders heeft weten te realiseren

...In Crooswijk een mozaiëkbankje van haar hand staat

...Eveline in 2017 is verkozen tot de Meest Gastvrije Rotterdammer en zij daarvoor Tinnen Ananas uitgereikt kreeg