Michèle Sparreboom, Spreker:
‘Ik neem het publiek mee op avontuur’

‘Als spreker word ik ingehuurd om mensen en teams te inspireren. Over zichzelf, hun leven en hun mogelijkheden. Dat doe ik tijdens grote events voor een zaal vol mensen, maar ze vragen me ook om kleinere teams 'aan te fikken' en in beweging te krijgen. Niet één keer is hetzelfde, want niet één keer is de groep mensen hetzelfde. Als ik een lezing geef, neem ik het publiek mee op een avontuur en gaan we samen de interactie aan. Natuurlijk is er een basisverhaal. Een kapstok. Maar het publiek, dat is mijn voeding voor het totale verhaal. Ik haak in op hun input. Dat maakt voor mij dit vak het leukste vak ter wereld!

Doe-Het-Zelf
De basis van mijn verhaal zijn de ervaringen uit mijn eigen leven. Dat ging een aantal keer enorm op zijn kop. Ik raakte alles kwijt: baan, huis, relatie, geld. Toen mijn zusje en dierbare vriendin overleden, verloor ik ook mezelf. Keer op keer moest ik ontdekken hoe ik het beter kon maken voor mezelf. Dertig dagen voordat ik de sociale dienst in dreigde te gaan, kreeg ik de uitdaging van de Rotterdamse Enthousiasmeur Marcel Jongmans: "Jij moet op het podium je verhaal gaan delen en mensen inspireren hoe ze een waardevol verschil voor zichzelf kunnen maken. Mensen hebben echte verhalen nodig." Ik dacht dat hij gek geworden was, maar ik had ook niets te verliezen. Dus ik besloot midden in de crisis mijn eigen droombaan te gaan creëren. Dat is gelukt. Niet in 30 dagen, maar dat gaf wel een kick-start. En als het mij lukt, kunnen anderen het ook. Mijn verhaal deel ik om mensen aan te moedigen die dingen te gaan doen waardoor ze weer geïnspireerd en gemotiveerd raken over zichzelf, hun werk en hun leven. Dingen waarvan hun hart ECHT in de fik gaat.

Inspiratie
Als spreker kom je op verschillende gelegenheden. Daardoor heb je te maken met uiteenlopende groepen mensen. Van grote zalen tot vergaderruimtes en van een klaslokaal tot mooie hotels in het buitenland. Van Rotterdam tot Groenlo en Curacao. Van bijstandsmensen tot doorgewinterde zakenmensen. Dat maakt mijn vak ook zo boeiend. De mensen. Geen dag is hetzelfde. Een journaliste beschreef mijn werk ooit als iedereen inspireren van "trainingspakken tot naaldhakken en maatpakken". Toch is mijn insteek altijd: "We zijn allemaal mens. Iedereen is uniek, maar onze uitdagingen zijn dat niet." Dus ik zal me niet heel anders voordoen voor een groep zakenmensen dan voor een groep jongeren met een afstand tot de arbeidsmarkt. In de kern verschillen we als mens niet zo heel veel van elkaar. Zeker wanneer je vraagt waar iemands "hart van in de fik" gaat. Dat gevoel voor iets waar je heel enthousiast over bent. De een heeft het voor voetbal, een ander voor muziek of voor lekker eten. Maar ook voor elementen in je werk of wat je graag zou willen doen. Het gevoel van die fik is wat de meeste van ons ergens herkennen, waar nog te weinig mee wordt gedaan, maar waarin we juist met elkaar kunnen verbinden.

Grootste angst
Spreken in het openbaar staat hoog op het lijstje van grootste angsten die mensen hebben. De eerste keer kon ik niet ophouden met trillen. Verschrikkelijk! Ooit woonde ik een lezing bij van Jon Kabat-Zinn. De bedenker van mindfulness. Wat ik bewonderde, was dat hij een zaal met 1800 mensen het gevoel kon geven, dat we bij hem aan de keukentafel zaten. In mijn ogen ontstaan daar de beste ideeën en kun je alles met elkaar delen. Dus probeer ik die sfeer ook te creëren. Wanneer ik het podium oploop, dan doe ik net of je aan mijn keukentafel zit met een grote pan goed eten. Desnoods met duizend man. De spreektips die ik altijd geef aan mensen, spreek recht vanuit je hart. Die oprechtheid voelen EN waarderen mensen. De andere is, doe alsof je in een omgeving staat waar je bijzonder op je gemak bent. Zo hielp ik ooit een chef-kok. Compleet op haar gemak achter haar "potjes en pannetjes", maar niet op een podium voor een grote groep mensen. Voor de grap bedachten we de mantra "potjes, pannetjes, potjes, pannetjes". Dat bracht luchtigheid en gaf haar kracht. Binnen anderhalf jaar gaf ze meer dan 100 lezingen door heel Nederland.

Lopend vuurtje
In de huidige samenleving worden we dagelijks overladen met informatie. We delen kennis, maar geen wijsheid. We worden continu geprikkeld door informatiebronnen. Kijk alleen maar naar de sociale media. Zoveel mensen kunnen eenvoudig niet meer zonder hun smartphone, bang om iets te missen. Als daar geen tegenhanger van is, als je niet meer weet waar je blij van wordt en je zorgt niet meer goed voor jezelf, dan gaat dat je wereld bepalen. Inspiratie is ongelooflijk belangrijk. Als je dat niet meer hebt, loop je leeg. Dan kun je in een burn out raken, overloaded door stress. Die inspiratie kun je halen uit "rolmodellen" of door meer dingen te gaan doen waar je hart van in de fik gaat. Mensen die bevlogen zijn en dingen doen waarvan ze enthousiast worden, komen niet zo snel in een burn out. Ze zijn amper ziek en intrinsiek gemotiveerd. Hoe mooi is dat? Wat ik mensen gun is zelf het heft weer in eigen hand te nemen en niet door te gaan tot het leven je stil zet. Echt, mensen luisteren te weinig naar waar ze simpelweg blij van worden en denken teveel met hun hoofd. Maar uit eigen ervaring weet ik: mensen die durven doen waar hun hart echt van in de fik gaat, die maken een wereld van verschil. Zowel voor zichzelf als de wereld om hen heen. Daarom ben ik op een missie om die fik als een lopend vuurtje te laten verspreiden.’