Lida Hoebeke, tekstschrijver: 'Iedereen heeft een verhaal te vertellen'

'Ik verdien mijn geld eigenlijk met kletsen en met luisteren,' lacht tekstschrijver Lida Hoebeke. 'En weet je, iedereen heeft een verhaal te vertellen. Dat werd me de afgelopen jaren tijdens alle gesprekken wel duidelijk!

Lida is tekstschrijver bij Rijken & Jaarsma, een communicatiebureau dat zich vooral richt op alles wat met tekst te maken heeft. 'We bedenken en verzorgen de inhoud van allerlei magazines, websites, nieuwsbrieven, blogs. Enorm gevarieerd werk, want ik kom op allerlei plekken waar je normaal gesproken niet komt en spreek met heel veel verschillende mensen.'

Waarover schrijf je zoal?
Samen met mijn collega Conny Rijken werk ik in opdracht voor verschillende klanten. Dat gaat soms over heel inhoudelijke onderwerpen en daar moet je je van tevoren echt in verdiepen. Daardoor weet ik een klein beetje over heel veel dingen. Naast werk voor klanten doen we ook  "eigen" projecten. Deze website Trots op mijn Werk is daar een mooi voorbeeld van. Daarnaast verschenen van onze hand afgelopen jaren drie boeken. De eerste ging over tramlijn 4, een lijn die allerlei wijken in Rotterdam met elkaar verbindt. Voor ons tweede boek 'Ik wil nooit meer oorlog' spraken we met acht oud-Engelandvaarders, mensen die vaak al ver in negentig waren vertelden ons hun levensverhaal. En in ons laatste boek stond het voormalige gevangeniscomplex aan de Noordsingel centraal. Voor deze drie boeken spraken we met mensen van allerlei leeftijden en afkomst.'

Hoe ziet bij jou een werkdag eruit?
‘Oh, dat is heel verschillend. Als ik een interview op locatie heb, dan bereid ik me daar goed op voor. Dat doe ik bijvoorbeeld door op zoek te gaan naar achtergrondinformatie over een persoon of diens bedrijf. Ook stem ik natuurlijk met de opdrachtgever af wat de insteek van het artikel moet zijn, wie de lezersdoelgroep is. Vaak wordt me ook gevraagd om van te voren vragen toe te sturen. Dat doe ik dan natuurlijk wel, maar het is niet zo dat ik tijdens het interview die vragen een-voor-een ga stellen. Ik vind het vooral belangrijk om een echt gesprek te voeren met iemand en ook op de antwoorden die iemand geeft, te kunnen inspelen. Zo'n vragenlijst zie ik daarom vooral als een rode draad.

Opnemen
We nemen de gesprekken trouwens altijd op met een opname-apparaatje, daarvoor vragen we wel altijd toestemming aan de mensen. Maar dan hoef ik niet te praten en luisteren en ook tegelijkertijd te schrijven, want dat vind ik heel erg afleiden.

Na het interview werk ik het artikel uit. Soms luister ik het hele interview nog een keer af en type ik delen uit, soms is het voldoende om gedeeltes nog een te beluisteren en soms is zelfs dat niet nodig. Dat ligt ook een beetje aan de materie en aan de mensen die ik spreek. Vervolgens gaat het artikel zich langzaam vormen. Het intro is altijd het  lastigste, maar heb ik dat eenmaal, dan zet ik de tekst steeds verder "in de steigers", oftewel ik maak een grove opzet. En dan ga ik er nog aan schaven en schuren. Soms doe ik dat vooral in mijn hoofd, zo'n artikel valt dan steeds meer op zijn plaats.

Ervaring leert dat het goed is om een dag later nog een keer naar de tekst te kijken. Vervolgens leest ook Conny het artikel nog een keer door. Pas als we allebei tevreden zijn, sturen we de tekst ter goedkeuring naar de geïnterviewde.'

De interviews zijn overigens niet altijd op locatie, al heeft dat wel onze voorkeur. Het praat toch anders als je elkaar kunt aankijken en als je iemand ziet in zijn of haar omgeving. Maar soms is het logistiek gewoon handiger om het interview telefonisch af te nemen, bijvoorbeeld omdat de afstanden te groot zijn, de agenda's te druk of het om korte artikeltjes gaat.

Er zijn natuurlijk ook dagen dat er geen interviews ingepland staan. Dan ben ik druk met het inplannen van afspraken, het doornemen van drukproeven van bijvoorbeeld magazines of boeken, het bezoeken van klanten, het ontwikkelen van nieuwe ideeën, het aanpassen van websites (die van onszelf en die van klanten) en natuurlijk het bijhouden van onze social media.

Wat vind je het allerleukste aan je werk?
'Eigenlijk vind ik heel veel dingen leuk! Ik ontmoet natuurlijk heel veel mensen via mijn werk en ik leer van iedereen wel wat. Ook vind ik het een heel mooi proces om een gedrukte uitgave tot stand te zien komen. Wij leveren teksten aan, de fotograaf doet dat met foto's en vervolgens gaat de vormgever daar dan mee aan de slag. Als zo'n uitgave dan helemaal klaar is, kan ik daar echt supertrots op zijn. Ook omdat we het met elkaar doen. Maar het allerleukste vind ik toch wel om mensen hun verhaal te laten vertellen en dat in mijn woorden aan anderen door te geven.