Gabor Verwey, tourmanager bij de Golden Earring: ‘Ik ben zo trots als een aap dat ik voor die gasten mag werken!’

Gabor Verwey heeft, zoals hij het zelf zegt, echt de tofste baan. ‘Daar durf ik niet één, maar zelfs twee handen voor in het vuur te steken! Ik ga echt elke dag, en dat al bijna 20 jaar lang, fluitend naar mijn werk.’ En ja, als tourmanager van de Golden Earring heeft Gabor inderdaad wel een hele toffe baan. Al doet hij nog veel meer, behalve stilzitten dan. Zo is hij de eigenaar van studioverhuur Sound Dungeons, stuurt hij een Airsoftteam aan, heeft hij zijn eigen band Roadkill en is hij de trotse en actieve vader van zoontje Joey Gunner.

Over tourmanager zijn
‘In 2011 ben ik gevraagd om de tourmanager van de Golden Earring te worden. Een tourmanager is ervoor verantwoordelijk dat voor een optreden de juiste mensen en de juiste apparatuur op de juiste dag op de juiste plaats zijn. Daarnaast zorg ik er bijvoorbeeld ook voor dat de catering in orde is, dat eventueel hotels geboekt zijn of dat vervoer terug geregeld is. Ik ben eigenlijk degene die alles overziet. Op de dag van het optreden ben ik het aanspreekpunt voor alles en iedereen.

In het begin vond ik dat best spannend. Het zijn dure producties en als het ergens spaak loopt, komen ze altijd bij mij terecht. Hiervoor was ik al jarenlang de drumtech van Cesar Zuiderwijk, al vanaf 2001, dus ik kende iedereen van de crew al en zij kenden mij. Dat scheelde wel. Bovendien draait dit circus al zo lang, iedereen weet wel wat hij of zij moet doen bij een optreden. Gaat het fout, dan is dat meestal aan de kant van de opdrachtgevers. Van tevoren geven we altijd door wat nodig is en hoe we het willen hebben, maar dat kan bij aankomst wel eens anders uitpakken. Een optreden cancellen is nooit echt een optie, ik ga altijd op zoek naar oplossingen. Zo was het podium een keer niet stevig genoeg. Toen zijn we naar de bouwmarkt gereden. Daar kochten we alle 18mm platen op en schroefden die met zijn allen vast. Om dat soort last minute situaties zoveel mogelijk voor te zijn, bespreek ik van tevoren alles zo uitgebreid mogelijk met de opdrachtgever en bevestig ik zaken via de telefoon of via de mail. Ik werk nu eenmaal voor DE band van Nederland. Dan moet alles gewoon goed zijn.’

De Golden Earring treedt niet meer zo vaak op als vroeger. Van 110 keer per jaar naar zo’n 40 keer per jaar. ‘Ze doen nu vooral de dingen die ze echt leuk vinden. Zo traden ze in 2019 nog in Ahoy op, dat zijn altijd mooie shows. En heel eerlijk, ik ben zelf geen fan van de band, mijn muziekgenre ligt op een heel ander vlak. Maar ik ben wel zo trots als een aap dat ik voor die gasten mag werken.’

Dat de band niet meer zo vaak optreedt, vindt Gabor eigenlijk wel prima. ‘Vroeger hadden we vaak op donderdag, vrijdag en zaterdag een show. Dan was ik op donderdag al om 12 uur aanwezig en was het pas klaar als het klaar was. Soms moesten we de ene dag in Groningen zijn en een dag later in Maastricht. Dat was bikkelen, maar wel heel gaaf om te doen. En zoals het nu is, past heel goed bij hoe mijn leven nu is. Stel dat de Golden Earring zou stoppen, dan weet ik niet of ik ervoor zou kiezen om voor een andere band te gaan werken en weer zo vaak van huis af te zijn. Want wil ik dat nog wel? Ik heb mijn eigen bedrijf, mijn vrouw, mijn kind, mijn Airsoftteam, mijn band….’.

Over zijn Airsoftteam
‘Ik ben aanvoerder van het vierkoppige team Gunner Batallion Airsoftteam. Airsoft staat voor militaire simulaties. We “voeren” oorlog met elkaar, maar dan met echt alles erop en eraan. Met geheime missies en politieke interventies. We werken met perfecte replica’s van bestaande wapens en schieten met 6 mm plastic kogels, maar we zetten ook drones en militaire voertuigen in. We spelen onder meer in militaire trainingskampen en in oefendorpen in Duitsland, Engeland, Frankrijk, België en soms in Nederland. Net zoals in het echte leven zijn er binnen zo’n oorlog meerdere groeperingen, dus bijvoorbeeld burgers, rebellen, militairen. De ene groep moeten we beschermen en de andere moeten we juist aanvallen, het is maar net om welke missie het gaat. Zo’n militaire simulatie, oftewel een MilSim, duurt 24 tot 48 uur. Airsoft is echt wel serious business. Deelname is niet openbaar, je moet voor een missie uitgenodigd worden en je moet je als team bewijzen. Mijn team wordt vaak ingezet als een soort SWAT-team, we halen goede mensen snel uit een nare situatie of we halen nare mensen uit een goede situatie. Veel deelnemers aan dit soort evenementen hebben een militaire achtergrond of zitten bij de politie of bij de brandweer. In mijn team zitten bijvoorbeeld drie militairen en zelf ben ik ex-militair.’

Over Sound Dungeons (Sir Bangs a lot)
‘Ik maak al sinds mijn 18e serieus muziek en oefende altijd in de kelder van een oude verffabriek in de Spaanse Polder. Je weet wel, met Heugafelt tegels en stukken gips tegen de muur. In 2007 kon ik de oefenruimtes van de vorige eigenaar overnemen, maar kreeg in 2013 te horen dat het pand gesloopt zou gaan worden. Ik moest dus op zoek naar een ander pand waar ik studio’s kon inbouwen. De wijkagent, een vriend van me, wees me op het pand waar ik nu zit. Ik zag meteen de mogelijkheden en ik kocht het pand. Samen met een bevriende aannemer deed ik de verbouwing zelf. Het was en is nog steeds heel veel werk, maar ik ben er onwijs gelukkig mee. Een aantal bandjes die hier oefenen, ken ik al heel lang en ik ga regelmatig bij ze kijken. Van de studioverhuur kan ik niet leven, dus ik verhuur daarnaast ook nog wat ruimtes aan ondernemers die hier werken of hun spullen opslaan. Daardoor bedruipt het pand zichzelf.’

Over Roadkill
‘In 1993 richtte ik mijn band Roadkill op. Kijk, gaaf logo he, die staat ook op mijn rug getatoeëerd. In het verleden zijn we met grote Amerikaanse bands op toer geweest en mochten we voor grote zalen spelen. Dat hebben we toch maar mooi meegemaakt. Het is met een band altijd vallen en opstaan. Op dit moment is het lastig om de tijd te vinden om bij elkaar te komen en te oefenen. Mijn zanger gaat naar de politie academie en mijn gitarist is pas naar Drenthe verhuisd. Ach, zolang ik adem, bestaat de band. Het gaat me ook vooral om het samenzijn, om het sociale. Ik hoef niet wereldberoemd te worden, ik ben al wereldberoemd in mijn eigen kringetje.’