Khalid Chennouf:
'Thaiboksen is een middel om kinderen op hun toekomst voor te bereiden.'

Op de kop van de Kogelvangerstraat, hoek Josephstraat, in het Oude Westen in Rotterdam is een Thaiboksschool gevestigd. Hier geeft de Marokkaanse oud-wereldkampioen karate Khalid Chennouf thaibokstrainingen aan volwassenen en aan kinderen. Maar Khalid gaat veel verder dan het geven van trainingen alleen. Hij leert kinderen ook, of misschien wel vooral, hoe ze zich op hun toekomst moeten voorbereiden.

Khalid: ‘Voor de kinderen uit deze wijk is het op de eerste plaats belangrijk dat ze een diploma halen. Want stel dat ze heel goed zijn in thaiboksen. Dan kunnen ze daarmee misschien 5 à 6 jaar geld verdienen. En daarna? Uitsmijter worden bij een discotheek? Wat is dat voor werk? Een goede baan geeft rust, dat is belangrijk. Ik gebruik het thaiboksen als een middel om ze op hun toekomst voor te bereiden.

Ik volg hierin mijn eigen trainer, meester Elbah Ahmed. Van hem leerde ik alles. Hij is inmiddels een man van in de 70 en geeft nog steeds les in Marokko. Hij is altijd positief, ook dat nam ik van hem over. Toen ik begon met trainen, zei hij tegen mij: “Pak je kansen, maar vergeet school niet en haal vooral je diploma. Zorg dat je later je kosten kunt betalen, want straks ben je zelf verantwoordelijk voor het betalen van de huur.” En tijdens de les sprak hij me toe: “Ik ben voor en met jou bezig. Als je niet oplet, houdt het op.” Hij leerde mij om discipline en respect te hebben voor ouderen. “Kijk naar je vader en je moeder als ze tegen je spreken” en “Die leraar op school is bezig voor jou, dus opletten want dan haal je goede cijfers. Examens zijn alleen moeilijk als je niet goed hebt opgelet.” Van hem leerde ik ook om in het leven terug te geven wat je krijgt. Dat inzicht draag ik op mijn beurt weer over op “mijn” kinderen. Binnen mijn school zie ik het als mijn taak om kinderen op te voeden en om ervoor te zorgen dat ze veilig en zonder ruzie kunnen spelen. Opvoeden doe je trouwens ook door zelf het goede voorbeeld te geven.’

Alleen sorry zeggen helpt niet
Khalid is elke dag op zijn sportschool te vinden, zeven dagen in de week. ‘Als de kinderen binnen komen voor hun training, zeg ik altijd “we gaan trainen, maar we gaan ook werken aan de toekomst.” Als ze later bij een bedrijf gaan werken, moeten ze ook luisteren naar een baas, net zoals ze tijdens de training naar mij moeten luisteren. Soms komen kinderen naar mij toe en vragen ze of ik een Thai broek voor ze heb. Dan vraag ik ze: “Ga je ook naar school zonder boeken en zonder pen?” Ik leen ze dan die broek, maar maak ze wel bewust van hun acties en de gevolgen daarvan. Als kinderen iets verkeerd doen en ze zeggen vervolgens sorry, dan zeg ik tegen ze: “Alleen sorry zeggen helpt niet, je moet eraan werken.”’

Maatschappij
Khalid biedt de kinderen tijdens zijn lessen ook ruimte om te spelen. ‘Als ze met elkaar spelen, zijn ze positief bezig en wordt hun geestelijke ontwikkeling verbeterd. Aan de manier waarop kinderen denken, werken aan hun techniek en de mate van concentratie, kan ik al zien of ze goed voorbereid zijn op hun toekomst. Ik stimuleer ze door te zeggen: “Hij traint beter dan jij, dus hij wordt later jouw baas.” Ik leer ze goed omgaan met hun lichaam, ik leer ze spelen, voed ze op, dring aan op het halen van goede cijfers en op het laten zien van goed gedrag op straat. Als je in mijn sportschool rond kijkt, zie je de maatschappij. Je ziet precies wie het wel en wie het niet gaat maken. Maar ook wie misschien het criminele pad op gaat.

Dichtbij
Ik beschouw mezelf als trainer, broer, vader en vriend van de kinderen. Als je niet dichtbij een kind komt, gaat hij zich ook niet voor jou openstellen. Tegen kinderen moet je duidelijk zijn, want ze doen alles op gevoel. Als ik boos op ze ben, is dat omdat ze slecht bezig zijn voor zichzelf. En dat wil ik niet. Ik wil dat ze later een mooie baan krijgen. Ik heb zelf geen kinderen, maar ik ben er voor andere kinderen. Sommige kinderen die ik begeleidde, hebben nu een goede baan. Dat maakt mij gelukkig. Ze hebben het goed gedaan en doen geen verkeerde dingen.

Laat de mensen binnen
Nederland is mijn land, ik ben hier gelukkig. Deze wijk kent meer dan 170 nationaliteiten. We kunnen goed met elkaar samenleven, het is gezellig. Iedereen praat hier met elkaar, er zijn geen verschillen en er is maar weinig ruzie. Ik praat niet graag over politiek. Ik wil gewoon dat ieder mens gelukkig is. Hoe ze eruit zien, maakt mij niet uit. Ik vind het verkeerd om mensen in een bepaalde hoek te zetten, zoals sommige politici doen. Laat de mensen binnen, dan geven ze ook iets aan dit land. Ook allochtonen moeten goed zijn voor anderen, het moet van twee kanten komen. Als je iets krijgt, moet je iets terug- en doorgeven. Dat is het leven. Je kunt niet alleen blijven. Je hebt elkaar nodig. Samen ben je sterk. Een leeuw zonder andere dieren is tenslotte ook niets.’

Door sporten krijg je meer zuurstof en dus ook meer energie
Khalid Chennouf richt zich in zijn sportschool niet alleen op kinderen, maar ook op volwassenen. Maar al te vaak hoort hij mensen zeggen dat ze het lastig vinden om met trainen te beginnen. ‘Ze zijn al zo druk met leven. Maar sporten moet, daar krijg je meer zuurstof en dus meer energie van. Het maakt daarbij echt niet uit welke sport je doet, als je maar bezig bent. En dan het liefst elke dag. Met sporten bereik je een balans tussen lichaam en geest. Mannen die alleen nog maar op hun stoel blijven zitten en niets meer doen, worden ziek. Of ze gaan uit verveling ruzie maken, met elkaar of met hun vrouw. Want als je niets positiefs doet, ga je vanzelf negatieve dingen doen. Het is mijn ambitie om mensen gelukkig maken. Als ik zie dat mensen goed getraind hebben en ze gaan lachend naar huis, doet mij dat goed.’